Informacje praktyczne

Informacje praktyczne

Bezpieczeństwo: wbrew powszechnie krążącym sterotypom GRUZJA TO KRAJ BARDZO BEZPIECZNY. Posiada bardzo sprawną, nowoczesną i silną policję. Dzięki temu w światowych rankingach klasyfikowana jest w pierwszej dziesiątce najbezpieczniejszych państw. Przestępczość pospolita jest na niskim poziomie, a ludność miejscowa z zasady przyjazna turystom. Należy zachować oczywiste środki ostrożności (np. nie afiszować się w zatłoczonych miejscach z dużą ilością gotówki). Prawdopodobieństwo kradzieży czy napadu jest jednak niższe niż w większości innych państw, w tym również europejskich.

Gruzja posiada jednolity numer alarmowy 112. W razie konieczności o pomoc konsularną można zwrócić się do ambasady RP w Tbilisi (+995)322936236

new_cars

Język i komunikacja na miejscu: Gruzini mówią własnym, oryginalnym i bardzo trudnym językiem, mają tez własny alfabet. Trudności z porozumieniem się na miejscu zmniejsza fakt, że ogromna większość Gruzinów posługuje się językiem rosyjskim. Znajomość języka angielskiego staje się również coraz bardziej powszechna.

alfabetgruziński alfabet

Przepisy wizowe: obywatele krajów UE przybywający do Gruzji mogą przekroczyć granicę na dowód osobisty i przebywać 365 dni na gruzińskim terytorium. Zalecamy jednak zabranie ze sobą paszportów na wypadek wystąpienia sytuacji kryzysowych, np. hospitalizacji lub konieczności kontaktów z lokalną administracją.

Ceny: Ceny podstawowych produktów są porównywalne lub nieco niższe niż w Polsce. Dużo tańsze są artykuły nieprzetworzone (np. owoce), tani jest również alkohol i papierosy. Butelka przyzwoitego koniaku nie będzie kosztować więcej niż 30 PLN, a paczka papierosów 4-5 PLN. Drogie są produkty wymagajace nawet drobnego przetworzenia – litr mleka w kartonie kosztuje 4-5 PLN, a kilogram prostej wędliny ok. 30 PLN. Obiad w restauracji to wydatek rzędu 20-40 PLN.

Religia i obyczajowość: Gruzja to w zdecydowanej większość kraj prawosławny i mocno konserwatywny, nawet w porównaniu z Polską. Przy zwiedzaniu świątyń obowiązuje odpowiedni ubiór. Wchodząc do cerkwii panowie powinni mieć na sobie długie spodnie i zakryte ramiona. Panie mają obowiązek nosić spódnice lub sukienki (nie wystarczą spodnie zakrywajace nogi!), oraz nakrytą głowę. W dobrym tonie jest również osłonić ramiona. Osoby nieprzestrzegające tych kanonów, szczególnie w przypadku wchodzenia do kościołów w szortach są zdecydowanie wypraszane na zewnątrz.

Nawet poza obiektami sakralnymi razić będzie strój zbyt swobodny, szczególnie u kobiet. Mocno wyeksponowany dekolt czy bardzo krótkie minispódniczki będą u Gruzinek wywoływać zażenowanie, a dla Gruzinów stanowić sygnał lekkiego prowadzenia się i pretekst do składania niedwuznacznych, często natarczywych propozycji. Podobnie może być zrozumiane nadużywanie przez kobiety alkoholu, niedopuszczalne w tradycyjnej gruzińskiej kulturze. Jeśli sytuacja taka ma miejsce w wyłącznym towarzystwie miejscowych mężczyzn, może dojść do poważnych nieporozumień, zdarzają się na tym tle pojedyncze próby gwałtów.

Klimat i ubiór: W Gruzji jest nieco cieplej niż w Polsce a klimat przypomina kraje bałkańskie (np. Chorwację, Rumunię czy Bułgarię). Należy jednak liczyć się z różnorodnymi warunkami pogodowymi, gdyż niemal każda prowincja ma swój odrębny, specyficzny mikroklimat. W górach Kaukazu i na wybrzeżu Morza Czarnego bywa deszczowo. Przydadzą się więc zarówno okulary przeciwsłoneczne i olejek do opalania, jak i lekka przeciwdeszczowa kurtka. Do zwiedzania obiektów położonych w terenie (np. skalnych miast, niektórych zamków) potrzebne jest wygodne obuwie sportowe lub trekkingowe.

Jedzenie, biesiadowanie: Gruzini słyną z zamiłowania do biesiadowania a oryginalna kuchnia jest jednym z centralnych elementów ich kultury. Obfituje w syte potrawy z mięsa i serów, pieczonych, duszonych lub zasmażanych w gęstych sosach. Nie brakuje też dań z warzyw w różnych postaciach, np. sałatek, warzyw duszonych, faszerowanych, itp. Powszechne jest użycie aromatycznych przypraw, m.in. kolendry, czosnku i szafranu. Przyjeżdżając do Gruzji należy się liczyć ze zwiększoną ilością pochłanianych kalorii.Typowe lokalne potrawy to m.in. powszechnie kojarzone z Gruzją szaszłyki, chinkali (duże pierogi z farszem z mięsa i gorącego rosołu), kababi (długie porcje siekanego mięsa), badridżiani (bakłażan, najczęściej zasmażany z czosnkiem lub pastą z mielonych orzechów) i wiele innych.

Posiłki jada się później niż w Polsce. Śniadania w hotelach często podawane są dopiero od godziny 9, a kolacje późnym wieczorem. Do wieczornych posiłków zwyczajowo podaje się wino, czasem również mocniejsze trunki takie jak koniak i czacza (destylat z winogron podobny do polskiej śliwowicy lub włoskiej grappy). O ile nietaktem jest odmowa uczestnictwa w toastach, o tyle w dobrym tonie jest picie z umiarem i dokończenie uczty w stanie pozwalającym na samokontrolę – w kontrastuje do zwyczajów krajów słowiańskich czy Europy północnej.

Magda i Marcin8 weliscyche

Z racji różnic we florze bakteryjnej możliwe jest wystąpienie drobnych preturbacji żołądkowych – zalecamy wziąć ze sobą węgiel medyczny, nifuroksazyd lub inne leki o podobnym działaniu. Łagodzące i lecznicze działanie mają również miejscowe, wysoko zmineralizowane wody mineralne, m.in. słynna Bordżomi, które są powszechnie dostępne w sklepach.

Pieniądze: walutą gruzińską jest Lari (GEL), o równowartości około 1,70 PLN. Dzieli się na 100 Tetri. Poza nielicznymi wyjątkami nie przyjmuje się płatności w walutach obcych. Nie ma problemów z wymianą pieniędzy. W większych miastach wszechobecne są kantory oferujące bardzo korzystne kursy wymiany, znajdują się one również na głównych lotniskach. Nie brakuje też bankomatów, a marże przy wybieraniu gotówki nie są wyższe niż w krajach europejskich. Płatność kartą kredytową jest możliwa głównie w stolicy i niektórych miejscowościach turystycznych. Mniejsze sklepiki, zwłaszcza na prowincji przyjmują wyłącznie gotówkę.

Hotele i poziom usług turystycznych: Gruzja nie posiada standaryzacji miejsc noclegowych. Możemy tu więc natrafić zarówno na zadbane, przytulne hoteliki bez żadnych oficjalnie przyznanych certyfikatów jakości, jak i na „czterogwiazdkowe” hotele, których standardy nie spełniają podstawowych norm przyjętych w Europie. Przy opisach sugerujących lokalne hotele klasy turystycznej, należy oczekiwać od organizatorów komfortu analogicznego do 2* w znaczeniu międzynarodowych standardów.

Połączenia telefoniczne: Gruzja jest pokryta siecią GSM. Nie ma problemów z używaniem polskiego roamingu jest on jednak bardzo drogi – minuta połączenia z Polską kosztuje powyżej 10 PLN! Podobne ceny osiągają połączenia wykonywane z Polski do Gruzji. Najlepszym sposobem na komunikację jest zakup na miejscu karty lokalnego operatora. Pozwala to na wykonywanie połączeń do Polski w cenie ok. 0,5-0,6 PLN za minutę. Wszechobecne są punkty doładowań, tzw. Payboxy w których można za gotówkę uzupełniać stan konta.

Dostęp do internetu: można uzyskać w licznych kafejkach internetowych, coraz powszechniej pojawiają się też miejsca z darmowym dostępem do Wi-Fi, głównie w Tbilisi.

Transport: Do Gruzji najłatwiej dostać się samolotem. Otwarte w 2013 roku loty tanich linii lotniczych z Katowic i Warszawy, obok już funkcjonujących połączeń LOTu, pozwalają na swobodny wybór terminu wyprawy.

Transport publiczny opiera się o marszrutki, czyli minibusy, jest sprawny i tani, choć kursujące na regularnych liniach pojazdy nie grzeszą komfortem. Działają również niedrogie koleje, z popularną trasą Tbilisi – Borżomi czy pociągami nocnymi Tbilisi-Batumi i Tbilisi – Zugdidi pozwalającymi przejechać kilkaset kilometrów ze wschodu na zachód kraju przez noc w kuszetce.

16 metrotbiliskie metro

Leave a reply